Aqui me tes , enfrontándome de novo ó Ruido coas verbas imprecisas :
De pronto todo se abrió , todo era Todo , nunca lo había alcanzado a considerar ...
Todo era la partícula transparente en suspensión , el azul del cielo , el olor a sal y a verde cortado , todo era el detalle del pantalón y la cara de aquel hombre , era yo y el mundo más allá de mi alcance .
Quise aferrarme a ese instante de ligereza y diluirme para siempre , pero estaba fuertemente arraigada de pies y manos trenzadas por la invisibilidad de la Cuerda .
Recuerdo que la Cuerda tira , a veces parece aflojar para servir de señal la caida en la carrera .
¿Huir ? ¿De la Cuerda? ¿Desennudarse? ¿Cómo?
La única estrategia posible era aceptarla , pero NO ¿ Cómo se acepta la esclavitud ?..
martes, 11 de mayo de 2010
domingo, 9 de mayo de 2010
A resposta ?
O que se diu en chamar miseria ben puidera tomar relación coa ignoracia e ésta ó seu tempo coa preguiza .
Boas!
Conto que me estarás a leer , se non é así , que se vaian estas verbas co vento Monzón e co aroma a outro corazón ( un pareado espontáneo) .
¿ Qué ocorre cando non sabemos algo?
Ocorre moito e aparentemente nada .
Un mecanismo cerebral desencadéase para buscar a resposta a unha pregunta formulada . Un mecanismo cerebral , non atopa a resposta . Un intre de incerteza e estrés neuronal e a consecuente acción : pasiva ou activa .
"A curiosidade matou ó gato" : Un dito popular que poida referirse á imprudencia , pero non , dende logo a "curiosidade vital , racional ...Chamémoslle Y . Esta clase de curiosidade é o impulso neuronal activo e sán que facilitou á especie humana o seu desenrolo e supervivencia .
Primeiro sempre foi satisfacer a necesidade , pero como animais racionais , precisamos "algo"máis para satisfacer a cuestión fundamental : O "Por qué".
Cando isto non ocorre ,cando podemos aprazar esa resposta e seguimos sobrevivindo ( a lo menos físicamente ) algo se vai mermando e atrofiando ata finalmente crear unha capa de costra tan grande que físicamente se converta en miseria : De corpos atrofiados , de estéticas horrendas e sobretodo de miseria de valores .
Non digo nada porque poida que semelle que xulgo allea a este ceminterio de vida , e non! Eu tamén paseo por entre ela . Ás veces rabuño unha boa capa de costra co picor que produce a curiosidade , pero máis de unha a lapido , igual que se aguantan as gañas cando unha aprende a facelo .
¿Qué ocorre cando non sabemos algo?
A miña resposta :
Que non existe , o mundo coñecido semella quedarse como está co hourizonte recortado nunha burbulla opaca onde a música é ruido , as palabras son ruido , a conviencia e a mente mérmanse baixo un ruido enxordecedor .
Entón ...
Un momento de silenzo para busca-la resposta .
P.D . Unha reflexión pode ser tan común coma o aire , e tan incerta coma o pensamento .
Con Amor
Marta
Boas!
Conto que me estarás a leer , se non é así , que se vaian estas verbas co vento Monzón e co aroma a outro corazón ( un pareado espontáneo) .
¿ Qué ocorre cando non sabemos algo?
Ocorre moito e aparentemente nada .
Un mecanismo cerebral desencadéase para buscar a resposta a unha pregunta formulada . Un mecanismo cerebral , non atopa a resposta . Un intre de incerteza e estrés neuronal e a consecuente acción : pasiva ou activa .
"A curiosidade matou ó gato" : Un dito popular que poida referirse á imprudencia , pero non , dende logo a "curiosidade vital , racional ...Chamémoslle Y . Esta clase de curiosidade é o impulso neuronal activo e sán que facilitou á especie humana o seu desenrolo e supervivencia .
Primeiro sempre foi satisfacer a necesidade , pero como animais racionais , precisamos "algo"máis para satisfacer a cuestión fundamental : O "Por qué".
Cando isto non ocorre ,cando podemos aprazar esa resposta e seguimos sobrevivindo ( a lo menos físicamente ) algo se vai mermando e atrofiando ata finalmente crear unha capa de costra tan grande que físicamente se converta en miseria : De corpos atrofiados , de estéticas horrendas e sobretodo de miseria de valores .
Non digo nada porque poida que semelle que xulgo allea a este ceminterio de vida , e non! Eu tamén paseo por entre ela . Ás veces rabuño unha boa capa de costra co picor que produce a curiosidade , pero máis de unha a lapido , igual que se aguantan as gañas cando unha aprende a facelo .
¿Qué ocorre cando non sabemos algo?
A miña resposta :
Que non existe , o mundo coñecido semella quedarse como está co hourizonte recortado nunha burbulla opaca onde a música é ruido , as palabras son ruido , a conviencia e a mente mérmanse baixo un ruido enxordecedor .
Entón ...
Un momento de silenzo para busca-la resposta .
P.D . Unha reflexión pode ser tan común coma o aire , e tan incerta coma o pensamento .
Con Amor
Marta
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)